پرستار امروز

بانک و مرجع مقالات فارسی

داروی کاربامازپین
ساعت ۱۱:۳٩ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٧/٢٥ 

داروی کاربامازپین

پرستار امروز.داروی کاربامازپین

موارد مصرف

کاربامازپین دردرمان انواع تشنج ژنرالیزه تونیک- کلونیک (گرانرمال)، تشنج کمپلکس پارسیکال، نورالژی تری‌ژمیکال، درمان اختلالات دوقطبی، بیماری کُره، سندرم Restless leg و در دوز نگه‌دارنده خوراکی جهت کنترل سریع تشنج مورد استفاده قرار می‌گیرد.

 

جهت مطالعه متن کامل مقاله به ادامه مطلب مراجعه فرمایید

 


 

فارماکوکینتیک

این دارو جذب خوراکی کاملی دارد (آهسته و متغیر). در کبد به طور کامل متابولیزه شده و متابولیت آن دارای خاصیت ضد تشنجی است. نیمه عمر آن 65-25 ساعت است که با تجویز طولانی مدت به دلیل القاء خودبخود متابولیسم به 29-8 ساعت می‌رسد. دفع دارو عمدتاً کلیوی است، پیوند دارو به پروتئین متوسط است اثر ضد تشنجی دارو پس از چند ساعت تا چند روز و اثر ضد درد72-8 ساعت شروع می‌شود.

 

کنتراندیکاسیون‌ها و موارد احتیاط

کنتراندیکاسیون‌ها شامل حساسیت مفرط به این دارو و ضدافسردگی‌های سه حلقه‌ای، بیماری با سابقه دپرسیون مغز استخوان، بیمارانی که داروهای مهار کننده منوآمین اکسیداز استفاده می‌نمایند.

موارداحتیاط شامل بیماری‌های قلبی وعروقی، بیماری‌های کبدی، افزایش فشار داخل چشم، تشنج، سایکوز، افراد مسن و ناتوان می‌باشد.

 

هشدارها

1. قطع ناگهانی مصرف دارو در بیمارانی که به این دارو پاسخ می‌دهند، ممکن است منجر به بروز تشنج و صرع شود. بنابراین توصیه می‌شود مصرف دارو به تدریج قطع شود.

2. سالمندان‌ نسبت‌ به‌عوارض‌ اغتشاش شعور،توهم‌، بلوک‌ دهلیزی- بطنی‌ و برادی‌ کاردی‌این‌ دارو حساس‌ترند.

3. این‌ دارو ممکن‌ است‌ باعث‌ بروز لوکوپنی‌ و ترومبوسیتوپنی‌، شیوع‌عفونت‌های‌ میکروبی‌، تاخیر در التیام‌ زخم‌ها و خونریزی‌ لثه‌ شود.

4. در صورت بروز علایم قلبی- عروقی، بثورات جلدی یا علایم تضعیف مغز استخوان، مصرف دارو باید قطع شود.

 

عوارض‌ جانبی‌

تهوع‌، استفراغ‌، گیجی‌، خواب‌آلودگی‌، سردرد، عدم‌ تعادل‌، توهم‌ وآشفتگی‌، اختلالات‌ بینایی‌ (به‌خصوص‌دوبینی‌)، نیستاگموس‌، اسهال‌ و یبوست‌، بی‌اشتهایی‌، بثورات‌ جلدی‌ گذرا، لوکوپنی‌، ترومبوسیتوپنی‌، آگرانولوسیتوز و آنمی‌ آپلاستیک‌ از عوارض‌ جانبی‌ دارو هستند.

 

تداخل‌های‌ دارویی

کاربامازپین‌، غلظت‌پلاسمایی‌ کلونازپام‌، فنی‌ توئین‌، سدیم‌والپروآت‌، اتوسوکسیمید و پریمیدون‌ راکاهش‌ می‌دهد. اریترومایسین‌ و ایزونیازید غلظت‌ خونی‌ کاربامازپین‌ را بالا می‌برند. هم‌چنین‌ سمیت‌ کبدی‌ ایزونیازید درمصرف‌ همزمان‌ با کاربامازپین‌ افزایش‌می‌یابد. داروهای‌ ضدافسردگی‌ وداروهای‌ ضد جنون‌، باکاهش‌ آستانه‌تشنج‌، با اثر ضدتشنجی‌ کاربامازپین‌ مقابله‌ می‌کنند. این‌ دارو متابولیسم‌ داروهای‌ضدافسردگی‌ سه‌ حلقه‌ای‌، فنی‌ توئین‌، هالوپریدول‌ و داروهای‌ ضد بارداری‌خوراکی‌ را افزایش‌ و غلظت‌ پلاسمایی‌ آن‌ها را کاهش‌ می‌دهد و منجر به‌ کاهش‌ اثرات‌ آن‌ها می‌شود. دیلتیازم‌ و وراپامیل‌ اثرات‌کاربامازپین‌ را افزایش‌ می‌دهند. متابولیسم‌کاربامازپین‌ توسط سایمتیدین‌ کاهش‌ و در نتیجه‌ غلظت‌ پلاسمایی‌ آن‌ افزایش‌ می‌یابد.

کاربامازپین اثر داروهای ضد انعقادی را کاهش می‌دهد. اثر داروهای ضد بارداری حاوی استروژن و کینیدین، در صورت مصرف همزمان با کارابامازپین ممکن است کاهش یابد. کلیرانس لاموتریژین در صورت مصرف همزمان با کاربامازپین با داروهای مهار کنننده آنزیم مونوآمین اکسیداز ازجمله فورازولیدون و پروکاربازین ممکن است منجر به بروز حملات تشنجی شدید، افزایش فشار خون و دمای بدن و مرگ شود.

 

نکات‌ قابل‌ توصیه‌

1. جهت‌ کاهش‌ تحریک‌دستگاه‌ گوارش‌، بهتر است‌ با غذا مصرف شود..

2. از قطع‌ ناگهانی‌ مصرف‌ دارو اجتناب‌ ودر صورت‌ لزوم‌ مقدار دارو به‌تدریج‌کاهش‌ یابد تا از بروز تشنج‌ یا حمله‌ مداوم‌صرعی‌ جلوگیری‌ شود.

3. از مصرف‌ همزمان‌ سایر داروهای‌مضعف‌  CNS با این‌ دارو اجتناب‌ شود.

4. در صورت‌ مصرف‌ این‌ دارو در موقع‌کار با ماشین‌ آلاتی‌ که‌ نیاز به‌دقت‌ وهوشیاری‌ دارند (مثل‌ رانندگی‌) باید احتیاط نمود.

5. در صورتیکه‌ مقدار این‌ دارو از حداقل‌شروع‌ شده‌ و به‌تدریج‌ با فواصل‌ یک‌ هفته ‌افزایش‌ پیدا کند، عواض‌ جانبی‌ دارو به‌ حداقل‌ می‌رسد.

6. دوره درمان با دارو باید کامل شود از مصرف بیش از مقدار توصیه شده نیز باید خودداری شود.

7. در صورت فراموش شدن یک نوبت مصرف دارو به محض به یاد آوردن آن نوبت یابد مصرف شود، ولی اگر تقریباً زمان مصرف نوبت فراموش شده باید خودداری نموده و مقدار مصرف بعدی نیز نباید دو برابر شود. در صورت فراموش کردن بیش از یک نوبت مصرف دارو باید به پزشک مراجعه شود.

8. به منظور بررسی پیشرفت درمان، مراجعه منظم به پزشک ضروری است.

9. درصورت نیاز به عمل جراحی، درمان اورژانس و دندانپزشکی، پزشک باید از مصرف دارو مطلع شود.

 

مقدار مصرف

بزرگسالان: به عنوان ضد تشنج، ابتدا باید        200 میلی‌گرم 2 بار در روز  (در روز اول) مصرف می‌شود و سپس به مقدار مصرف mg/day 200 در فواصل هفتگی تا زمان دستیابی به پاسخ مطلوب افزایش می‌باید. به عنوان نگهدارنده معمولاً mg/day 1600-600 مصرف می‌شود. به عنوان ضد درد عصبی ابتدا 100 میلی‌گرم  دوبار در روز (در روز اول) مصرف می‌شود و سپس به این مقدار تا mg/day 200 (100 میلی‌گرم هر 12 ساعت) در صورت نیاز تا زمان تا رفع درد افزوده می‌شود. به عنوان نگهدارنده  mg/day 1200-200 در مقادیر منقسم مصرف می‌شود.

کودکان: به عنوان ضد تشنج در کودکان کمتر از 6 سال ابتدا mg/kg/day 20-10 در دو یا سه مقدار منقسم مصرف می‌شود و سپس مقدار مصرف بر حسب نیاز و تحمل بیمار هر هفتهmg/day  100 افزایش می‌ابد به عنوان نگهدارنده معمولاً   mg/day 350-250 مصرف می‌شود در کودکان 12-6 سال ابتدا 100 میلی‌گرم دوبار در روز (روز اول) مصرف می‌شود و سپس هر هفته     mg/day 100 تا زمان حصول پاسخ مطلوب به این مقدار مصرف اضافه می‌شود.  

 

 اشکال‌ دارویی‌

Tablet: 200 mg

SR Tablet: 200mg, 400mg

 

تهیه و تنظیم: محمدرضا رسولی، کارشناس پرستاری

 




کلمات کلیدی: اطلاعات دارویی